സ്വയം സംരക്ഷിക്കാനുള്ള സംവിധാനമാണ്

സാഹചര്യങ്ങളിൽ ജീവിക്കാൻ, കുറച്ചു കാലം, വന്യജീവിക്ക് മനുഷ്യന് അനേകം പ്രാക്ടീഷ്യൻ കഴിവുകളുണ്ട്, ഒരു ഉത്തേജനം കൊണ്ടാണ് ഇത് ഉയർന്നുവന്നിരിക്കുന്നത്- ഈ അവസ്ഥയ്ക്ക് അനുയോജ്യമല്ലാത്ത അവസ്ഥകളിൽ അതിജീവിക്കാൻ.

മനുഷ്യന്റെ സ്വയം സംരക്ഷിക്കാനുള്ള സ്വഭാവം ശരീരത്തിൻറെ ഏറ്റവും കൂടുതൽ സംരക്ഷിക്കപ്പെടുന്ന സംവിധാനങ്ങളിൽ ഒന്നാണ്. അതിന്റെ അർഥം ഗ്രഹിക്കണമെങ്കിൽ അത് നമ്മെ എങ്ങനെ സംരക്ഷിക്കാമെന്ന് മനസിലാക്കേണ്ടത് ആവശ്യമാണ്.

മനുഷ്യനിൽ, ഈ ജൻമവാസന അതിന്റെ പ്രകടനത്തിന്റെ വിവിധ രൂപങ്ങളുണ്ട്:

  1. ജൈവശാസ്ത്രപരമായി അബോധാത്മകമായ - അബോധാവസ്ഥയിലുള്ള പ്രവർത്തനരീതിയുടെ രൂപത്തിൽ. അവർ ജീവിതത്തിന് നേരിട്ടോ അല്ലാതെയോ അപകടം ഒഴിവാക്കുകയാണ് ലക്ഷ്യം. ഒരു ഭീമാകാരമായ മൃഗത്തിൽ നിന്നും "പാദങ്ങൾ കൊണ്ടുപോകുമ്പോൾ" മറ്റ് പല പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ നിന്നും രക്ഷപെടുന്നത് അതിന്റെ പ്രകടനമാണ്. വേദനയ്ക്കു കാരണമാകുന്ന വസ്തുക്കളെയോ പ്രതിഭാസത്തെയോ സംബന്ധിച്ച് ബോധപൂർവമല്ലാത്ത ഒഴിവാക്കൽ, ജീവനോടെ നിലനിൽക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന അതേ ആഗ്രഹം പറയുന്നു.
  2. ജീവശാസ്ത്രപരമായി ബോധപൂർവ്വം - പ്രയോജനത്തിലോ സുരക്ഷിതത്വത്തിലോ ഒളിഞ്ഞുള്ള പരിഗണനയുടെ രൂപത്തിൽ. സാധാരണയായി, അപകടം തിരിച്ചറിയുകയും വ്യക്തി മനസ്സിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലായിരിക്കുകയും, ജീവിതത്തെ ഭീഷണിപ്പെടുത്തുന്ന നിലവിലെ സാഹചര്യത്തിൽ നിന്ന് ഒരു വഴി കണ്ടെത്താൻ ശ്രമിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

സാമൂഹ്യവും മാനസികവുമായ ഘടകങ്ങളുടെ വ്യക്തിത്വമായി മനുഷ്യവികസനത്തിന്റെ ആഘാതം കാരണം സ്വയം സംരക്ഷിക്കുവാനുള്ള സ്വഭാവം ഇപ്പോൾ സംഭവിക്കുന്നു. ഉപബോധമനസ്സ് ചെയ്യുന്ന അലാറമുകൾക്കും വ്യക്തമായ അപകടം പോലും ഒരു വ്യക്തിക്ക് കുറവുള്ളതായിത്തീരുന്നു. നമ്മുടെ ശരീരത്തിന്റെ ആന്തരിക "സംരക്ഷണ ഷീൽ" യുടെ പ്രധാന ആയുധം ഭീതിയുടെ ഒരു അർത്ഥമാണ്. ഇത് സാഹചര്യത്തിന്റെ സങ്കീർണ്ണത മനസ്സിലാക്കാനും നമ്മുടെ യഥാർത്ഥ ശാരീരിക ശേഷിയെ തൂക്കാനും സഹായിക്കുന്നു. സ്വയം സംരക്ഷിക്കുവാനുള്ള സ്വഭാവസവിശേഷതകളുള്ളവരിൽ, ആത്മഹത്യകൾ വർഗ്ഗീകരിക്കാൻ കഴിയും. തങ്ങളെത്തന്നെ കൈപിടിച്ചുയർത്തപ്പെട്ടവർ മനുഷ്യരാശിയിൽ അസാധാരണമായ രീതിയിൽ പെരുമാറുന്നതായി സൈക്കോളജിസ്റ്റുകൾ വിശ്വസിക്കുന്നു. അത്തരം ഒരു പ്രവൃത്തി മനുഷ്യനെ വിഷാദരോഗവും സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ പ്രകടനത്തിൽ മാത്രം പരിമിതപ്പെടുത്തിയതുമാണ്.

സ്വയം സംരക്ഷിക്കാനുള്ള സഹജബോധം എങ്ങനെ അടിച്ചൊഴുക്കണം?

ആഗോളവൽക്കരണത്തിനായുള്ള ആഗോള പ്രവണത ഇതിനകം തന്നെ ഈ കടമയുമായി സഹകരിച്ചു കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. കാരണം, സമൂഹത്തിലെ ജനങ്ങൾ തങ്ങളെത്തന്നെ സംരക്ഷിക്കുന്നതായി കരുതുന്നതും അവ സഹജമായി ഉൾക്കൊള്ളുന്നതും ആയതിനാൽ, ആദിമ സ്വഭാവത്തിന്റെ ആരംഭം മറന്നുപോകുകയും മങ്ങുകയും ചെയ്യുന്നു. എന്നാൽ, നിങ്ങൾ സ്വയം സംരക്ഷിക്കാനുളള സ്വഭാവം എങ്ങനെ ഒഴിവാക്കാമെന്ന ചോദ്യത്തിൽ ഇപ്പോഴും താല്പര്യമുണ്ടെങ്കിൽ, നിങ്ങളുടെ ശുപാർശകൾ താഴെ കൊടുക്കുന്നു.

  1. സ്റ്റേജഡ് ലോഡുകൾ. ഈ ബിസിനസിലെ പ്രധാന കാര്യം അവരുടെ ഭയത്തെ ഒരു പടിപടിയായി മാറ്റുന്നു. നിങ്ങളുടെ പാരച്ച്യൂട്ട് ജമ്പ് ഉപയോഗിച്ച് ചുംബനം ഉയരുമെന്ന ഭയത്താൽ, ആദ്യം നിങ്ങൾ 10-15 മീറ്റർ ഉയരത്തിൽ നിലത്തു മുകളിലേക്കു കയറണം. ഉയർന്ന ഉയരമുള്ള കെട്ടിടത്തിന്റെ അഞ്ചാം നിലയിലേക്ക് കയറാൻ ഇത് സാധിക്കും. ഈ ഉയരം പിന്നീടൊരിക്കൽ ഇല്ലാതാകുമ്പോൾ നിങ്ങൾക്ക് കൂടുതൽ ഗുരുതരമായ പരിശോധനകളിലേക്ക് നീങ്ങാനാകും.
  2. അലംഭാവം. നമ്മിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാനുള്ള ഭയവും സഹജമായ ആഗ്രഹവും ജീവൻ അപകടകാരികളല്ല, മറിച്ച് കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യാൻ കാരണമാകും നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലെ ചില എപ്പിസോഡുകളായ നമ്മെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ടതും പ്രസക്തവുമായ ഒന്നിനൊപ്പം ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അതിനാൽ, സ്വയം സംരക്ഷിക്കൽ അപ്രാപ്തമാക്കുന്നതിന്, നിങ്ങൾ അവയുടെ അർത്ഥം പുനഃപരിശോധിക്കണം. ഒരുപക്ഷേ, അവർ വളരെ പ്രാധാന്യം തുടരുമ്പോൾ, നിങ്ങൾ അവരെ ഭയപ്പെടുത്തും.
  3. ധീരതയുടെ ഒരു നല്ല ഉദാഹരണം. ചില സാഹചര്യങ്ങളിൽ നിങ്ങളുടെ ആത്മാവിന്റെ ദൃഢവിശ്വാസം പ്രകടമാക്കാൻ നിങ്ങൾക്ക് കഴിയുന്നില്ലെങ്കിൽ അത്തരം സന്ദർഭങ്ങളിൽ എങ്ങനെ പ്രവർത്തിക്കണമെന്ന് അറിയാവുന്ന വ്യക്തിയെ നോക്കേണ്ടതുണ്ട്. ഒരു വിദഗ്ദ്ധ ഉദാഹരണത്തിന്, ഏതെങ്കിലും ഉപദേശത്തേയോ ശുപാർശകളേയോ നന്നായി പ്രവർത്തിക്കുന്നു.

ഭീതിയുടെയും അനുഭവത്തിന്റെയും ഉറവിടത്തെ സ്വാധീനിച്ചുകൊണ്ട്, സ്വയം സംരക്ഷിക്കാനുള്ള സ്വഭാവത്തിന്റെ പ്രവർത്തനത്തെ നിർവീര്യമാക്കുന്നതിന് നിങ്ങൾക്ക് ഈ സാങ്കേതിക വിദ്യ ഉപയോഗിക്കാം. ഒരു പൂർണ്ണ ജീവിതം നയിക്കുന്ന അമിതമായ ഭീതി നമ്മുടെ മോഹങ്ങൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞ് നമ്മെ തടയുന്നു. പക്ഷേ, നമ്മുടെ ശരീരം അസാധാരണമായ കഴിവുകളില്ലെന്ന് ഓർമ്മിക്കേണ്ടതുണ്ട്, അതിനാൽ ആന്തരിക പരിരക്ഷണ സംവിധാനത്തെ പൂർണമായും ഒഴിവാക്കാൻ ഇത് ശുപാർശ ചെയ്യപ്പെടുന്നില്ല.